bailiff ●●○○○
تلفظ آنلاین


bailiff /ˈbeɪlɪf/ noun [countable]

مباشر ، ناظر ، ضابط ، امین صلح یا قاضی ، نگهبان دژ سلطنتی ، قانون ـ فقه: مامور اجرای دادگاه بخش معاون کلانتر ، بازرگانی: مامور اجرا
bailiff /ˈbeɪlɪf/ noun [countable]
[Date: 1200-1300; Language: Old French; Origin: baillif, from bail; bail1]

1. British English someone who looks after a farm or land that belongs to someone else

2. American English an official of the legal system who watches prisoners and keeps order in a court of law

3. British English an official of the legal system who can take people’s goods or property when they owe money

[TahlilGaran] Dictionary of Contemporary English

ADJ. court | private
VERB + BAILIFF send in Their landlord has threatened to send in the bailiffs if they don't pay their rent.
BAILIFF + VERB seize sth The bailiffs seized the car and house.

[TahlilGaran] Collocations Dictionary

TahlilGaran Online Dictionary ver 14.0
All rights reserved, Copyright © ALi R. Motamed 2001-2020.

TahlilGaran : دیکشنری آنلاین تحلیلگران (معنی bailiff) | علیرضا معتمد , دیکشنری تحلیلگران , وب اپلیکیشن , تحلیلگران , دیکشنری , آنلاین , آیفون , IOS , آموزش مجازی 4.51 : 2166
4.51دیکشنری آنلاین تحلیلگران (معنی bailiff)
دیکشنری تحلیلگران (وب اپلیکیشن، ویژه کاربران آیفون، IOS) | دیکشنری آنلاین تحلیلگران (معنی bailiff) | موسس و مدیر مسئول :